Results for: gladys knight the pips albums
Video results for: gladys knight the pips albumsMore results from video 
Gladys Knight & the Pips Baby - don t change your mind(1977) Gladys Knight & the Pips was een Amerikaanse R&B-groep uit Atlanta, Georgia rondom zangeres (More) Gladys Knight & the Pips was een Amerikaanse R&B-groep uit Atlanta, Georgia rondom zangeres Gladys Knight. De overige leden waren familieleden van haar. De groep is vooral bekend van hits als Midnight train to Georgia en Baby don't change your mind. Inhoud [bekijken] * 1 Biografie o 1.1 The Pips o 1.2 Motown o 1.3 Buddah o 1.4 Latere jaren * 2 Bezetting * 3 Discografie o 3.1 Albums o 3.2 Singles [bewerken] Biografie [bewerken] The Pips Gladys Knight begon vanaf haar vierde te zingen in een kerkkoor. Haar ouders zongen in een gospelkoor. De moeder van Gladys schreef haar in 1952 als zevenjarige in voor Ted Macks Original Amateur Hour, een talentenjacht op televisie vergelijkbaar met Idols. Ze won de eerste prijs en een geldbedrag van 2000 dollar. Een jaar later trad ze op de tiende verjaardag van haar broer Merald op, bijgestaan door Merald, haar zus Brenda en haar neef en nicht William en Eleanor Guest. Een andere neef, James "Pip" Woods, vond dat ze van zingen hun beroep moesten maken en gaf hen zijn bijnaam: The Pips. Vanaf 1959 ging de groep daadwerkelijk optreden. Eleanor Guest en Brenda Knight verlieten echter in dat jaar de groep om een gezin te stichten. Ze werden vervangen door weer twee andere neven: Edward Patten en Langston George. In 1961 scoorden The Pips hun eerste hit met de single Every beat of my heart. Het nummer haalde de zesde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Na de opvolger Letter full of tears, die als Gladys Knight & the Pips werd opgenomen, verliet Langston George in 1962 weer de groep. Ook Gladys Knight zelf stapte gauw daarna uit de groep om kinderen te krijgen. Twee jaar later voegde ze zich echter weer bij de groep om een inkomen te vergaren om haar twee kinderen te kunnen onderhouden. Na haar terugkomst scoorde de groep twee kleine hitjes met Giving up en Lovers always forgive [bewerken] Motown In 1965 tekende de groep een contract bij platenmaatschappij Motown. Na nog twee kleine hitjes, betekende dit de definitieve doorbraak van de groep. Met I heard it through the grapevine kwamen ze in 1967 op #2 in de Amerikaanse hitlijst. Dat nummer was al eerder opgenomen door The Miracles, The Isley Brothers en Marvin Gaye, maar werd voor het eerst uitgebracht door Gladys Knight & the Pips. De versie van Marvin Gaye werd een jaar later ook uitgebracht en stond toen zelfs zeven weken op de eerste plaats. Na I heard it through the grapevine volgde er een lange reeks hits voor de groep, waarvan If I were your woman in 1970 en Neither one of us (wants to be the first to say goodbye) in 1973 de grootste waren. Dat laatste nummer kwam tot #2 in de Amerikaanse hitlijst en leverde de groep hun eerste Grammy Award op. Opvallende genoeg werden deze nummers geen hits in Nederland en Vlaanderen. Neither one of us zou de laatste grote hit voor de groep bij Motown worden, want datzelfde jaar nog verliet de groep Motown en tekende een contrac bij Buddah Records. Jaren later verklaarde Gladys Knight op de Amerikaanse televisie dat ze bij Motown als een tweederangs groep behandeld werden. Ze zei dat The Supremes, The Temptations en Marvin Gaye alle grote hits kregen en zij slechts de restjes. Daarnaast schreef ze in haar autobiografie Between Each Line of Pain and Glory: My Life Story dat Diana Ross voorkomen heeft dat de groep in het voorprogramma van The Supremes kwam, omdat Ross - volgens Knight - Gladys Knight & the Pips te goed vond. [bewerken] Buddah Bij Buddah Records brak de succesvolste periode voor Gladys Knight & the Pips aan. Na de nummer 28-hit Where peaceful waters flow haalde de groep vier grote hits op rij binnen: Midnight train to Georgia, I've got to use my imagination, Best thing that ever happened to me en On and on. De eerste drie kwamen van het album Imagination. Midnight train to Georgia betekende de eerste (en enige) nummer 1-hit voor Gladys Knight & the Pips. Daarnaast leverde het nummer de tweede Grammy Award voor de groep op. In Nederland was dit nummer de eerste hit voor Gladys Knight & the Pips en kwam het tot #27. Na het album Imagiantion, werd de groep door Curtis Mayfield uitgenodigd om de door hem geschreven soundtrack voor de film Claudine op te nemen. Dit leverde in 1974 de hit On and on op. Daarna volgden nog twee succesvolle albums en kreeg de groep in 1975 hun eigen televisieshow: The Gladys Knight & the Pips Show, waarvan vier afleveringen zijn opgenomen. Hoewel het Amerikaanse succes van Gladys Knight & the Pips daarna langzaam wegebde, moest de grootste hit in Europa nog komen. Die kwam in 1977 met de single Baby don't change your mind die in hun thuisland op #52 bleef steken maar in de Nederlandse Top 40 de vierde plaats haalde en in de BRT Top 30 een nummer 7-hit werd. [bewerken] Latere jaren Van 1978 tot 1980 mochten Gladys Knight en The Pips geen gezamenlijke platen opnemen, vanwege problemen met contracten. Ze mochten echter wel samen optreden. In deze periode bracht Gladys Knight twee soloplaten uit en verschenen er ook twee albums van The Pips. In 1980 mocht de groep weer samen platen opnemen en tekenden ze bij Columbia Records. Er werden nog een aantal albums uitgebracht, maar het succes van de jaren 60 en 70 kwam niet meer terug. Landlord (1980) en Save the overtime (for me) (1983) werden bescheiden hits. Het laatste album dat Gladys Knight & the Pips uitbrachten was All our love, waarvan de single Love overboard de dertiende plaats haalde en een derde Grammy Award opleverde. In 1989 ging de groep uit elkaar en ging Gladys Knight solo. Datzelfde jaar had ze als soloartiest haar grootste hit in Nederland en Vlaanderen met License to kill, de titeltrack van de gelijknamige James Bond-film. The Pips stopten met optreden. In 1996 werden Gladys Knight & the Pips opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Een jaar later trad Gladys toe tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de Mormoonse kerk. Ze treedt nog steeds op en brengt af en toe een plaat uit, onder andere als dirigente van het Mormoonse gospelkoor Saints Unified Voices. Gladys Knight heeft sinds 2000 nog drie keer een Grammy Award gewonnen: voor haar soloalbum At last uit 2001, voor haar duet Heaven help us all met Ray Charles in 2005 en met haar gospelkoor in 2006. Op 25 februari 2005 overleed Edward Patten op 65-jarige leeftijd in Livonia, Michigan. Hij leed aan suikerziekte en overleed uiteindelijk aan een beroerte. (Less)
Van McCoy - The Hustle Van Allen Clinton McCoy (6 de enero de 1940 - 6 de julio de 1979) fue un músico y compositor (More) Van Allen Clinton McCoy (6 de enero de 1940 - 6 de julio de 1979) fue un músico y compositor norteamericano famoso por el tema The Hustle.
McCoy nacío en Washington, D.C. y creció allí. Cantaba con el coro de la iglesia metropolitana bautista y escribía sus propias canciones que intrepretaba en concursos para aficionados con su hermano mayor Norman a la edad de 12 años. Posteriormente los dos formaron un grupo de doo-wop llamado the Starlighters junto a otros dos amigos del colegio e incluso lanzaron un sencillo llamado The Birdland en 1956, lo que les atrajo la atención suficiente para salir de gira. El grupo The Starlighters posteriormente se separó cuando los integrantes del grupo empezaron a buscar otras opciones profesionales.
McCoy entró a la Universidad Howard para estudiar sicología, pero dos años después se retiró y se fue a Filadelfia en donde creó su propio sello llamado Rockin' Records y lanzó su primer sencillo llamado Hey Mr. DJ en 1959. Con esta canción llamó la atención de Florence Greenberg propietario de Scepter Records quien contrató a McCoy como escritor y representante. Allí McCoy creó como escritor el éxito Stop the Music para el grupo vocal femenino The Shirelles en 1962.
Sin embargo, no llegaría a desarrollar todo su potencial hasta que firmó con Jerry Leiber y Mike Stoller como escritor para sus sellos "Tiger" y "Daisy". Allí McCoy creó éxitos como Giving Up para Gladys Knight & The Pips, The Sweetest Thing This Side Of Heaven para Chris Bartley, When You're Young And In Love para Ruby and the Romantics, Right On The Tip Of My Tongue para Brenda & The Tabulations y I Get the Sweetest Feeling para Jackie Wilson. También trabajó con artistas como The Presidents, The Choice Four, Faith, Hope & Charity y David Ruffin.
En 1966, McCoy grabó un álbum para Columbia Records titulado Nighttime Is a Lonely Timey un año más tarde fundó el sello Vando y la compañía de producción VMP (Van McCoy Productions). A comienzos de los setenta se unió a Charles Kipps con quien compuso y produjo éxitos para el grupo the Stylistics. Al mismo tiempo formó una orquesta llammada Soul City Symphony.
En 1975 McCoy lanzó el álbum instrumental Disco Baby para el sello Avco e inesperadamente el tema "The Hustle" escrita acerca del baile del mismo nombre llegó a lo más alto del Billboard Hot 100 y le hizo ganar un premio Grammy. McCoy nunca llegó a repetir ese éxito aunque las canciones "Party," "That's The Joint" y "Change With The Times" tuvieron bastante acogida en el público. Después de una serie de albums como The Disco Kid (1975), The Real McCoy (1976), Rhythms of the World (1976), My Favorite Fantasy (1978), Lonely Dancer (1979) y Sweet Rhythm (1979)) que no produjeron éxitos ni promoción radial, volvió a su oficio de compositor teniendo un gran éxito con el ex-integrante del grupo Temptations David Ruffin con quien grabó el álbum "Who I Am" que contenía la canción "Walk Away From Love".
Murió de un infarto en Englewood, New Jersey el 6 de julio de 1979. (Less)
Groups results for: gladys knight the pips albums Bookmark FilesTube
Link to FilesTube
Show your support by placing a link to filestube.com on your website and favorite forums.
