All sites 4shared
Mega
Torrent
Mediafire
Uploaded
Filefactory
Relevance Popularity
Date
Size
Any size
From
To
Searches related to yardbirds
- the yardbirds very
- the yardbirds the yardbirds
- yardbirds 4shared
- the yardbirds yardbirds on air
- 1966 yardbirds happenings ten years time ago
- the yardbirds london 1963 the first recording
- the yardbirds live at the bbc
- the yardbirds featuring performances
- the yardbirds jimy page mediafire
- yardbirds reunion jam
- the yardbirds mp3
- the yardbirds bbc sessions
- yardbirds filesonic com
- yardbirds discography
- the yardbirds jam
Video results for: yardbirds
The Yardbirds - Heart Full Of Soul (1965)
The Yardbirds est le nom d'un groupe de rock (More) The Yardbirds est le nom d'un groupe de rock britannique des années 1960, formé en mai 1963. En anglais, le mot yardbird, que l'on peut traduire par « volaille », est aussi un terme argotique désignant les vagabonds qui utilisent les wagons de marchandises pour voyager gratuitement. On peut également y voir une référence à Charlie Parker et à son surnom de « Bird ». En 1963, un très jeune guitariste, Anthony « Top » Topham et son ami de lycée, le joueur d'harmonica/chanteur Keith Relf, visitent Railway Hotel à Norbiton. La musique programmée est de la musique de jazz traditionnel et l'établissement permet aux musiciens débutants de jouer pendant les vacances. C'était un temps où de jeunes gars britanniques comme Top inventent une version typiquement britannique du blues américain urbain fougueux connu, le rythm'n'blues à la manière de nombreux autres groupes britanniques associés au British Blues Boom tels que les Rolling Stones ou les Animals. Là, ils rencontrent le batteur Jim McCarty, le guitariste rythmique Chris Dreja, le bassiste Paul Samwell-Smith et décident de former un groupe qu’ils appellent les Yardbirds. Deux semaines après, ils jouent leur premier concert. Les héros sont les Rolling Stones, et en tournée avec Bo Diddley, ils jouent au Club Crawdaddy à Richmond. Deux mois après leur formation, Giorgio Gomelsky leur propose une résidence dans ce club et devient leur manager. Comme les Yardbirds deviennent professionnels, Topham doit faire face à la désapprobation de ses parents à devoir abandonner ses études d’arts plastiques et ceux-ci lui confisquent sa guitare. Son remplacement se fait avec un autre élève de cette école, Eric Clapton. L'arrivée à la fin de l'année 1963 du jeune Eric Clapton à la guitare permet au groupe de sortir du lot. La virtuosité de Clapton (que ses admirateurs surnomment God en toute simplicité) installe les Yardbirds comme l'un des plus intéressants groupes de sa génération sur scène. L'album Five Live Yardbirds sorti en 1964 permet de confirmer cette réputation. Mais jusqu'alors, les Yardbirds se contentent le plus souvent de brillantes reprises des plus éminents bluesmen américains (Howlin' Wolf, Sonny Boy Williamson II...), sans posséder leur propre répertoire. Ce vide est comblé avec la sortie du morceau For Your Love en 1965. Premier gros succès commercial des Yardbirds, il marque toutefois une orientation du groupe vers une musique plus pop, ce qui a pour effet de provoquer le départ de Clapton, viscéralement attaché au Blues. Clapton parti, le groupe part à la recherche d'un nouveau soliste. C'est tout d'abord Jimmy Page qui est contacté. Guitariste de session très réputé dans le petit monde du rock britannique, Page décline pourtant l'offre et conseille à sa place son ami Jeff Beck. L'arrivée de Jeff Beck marque un nouveau tournant dans l'orientation musicale du groupe. Adepte des nouvelles technologies, Beck n'a de cesse de repousser les limites sonores de son instrument. Sous son influence, les Yardbirds vont s'évader sur les terres du psychédélisme, mais également défricher un nouveau genre que l'on ne tardera pas à appeler hard rock. En 1966, le bassiste et producteur Paul Samwell-Smith quitte le groupe pour convenances personnelles. Il est remplacé par Jimmy Page, qui cette fois n'a pas décliné l'invitation. Mais rapidement, Page échange sa place avec le second guitariste du groupe Chris Dreja. Le duo de guitariste Beck-Page ne durera que quelques mois, le temps de seulement trois morceaux enregistrés. Malgré sa courte durée, ce duo apparaît dans le film Blow-up de Michelangelo Antonioni (Palme d'Or 1967): on y voit Jeff Beck y détruire sa guitare et la jeter dans la salle pendant le titre Stroll on . Page désormais seul à la tête du groupe, les Yardbirds impressionnent plus que jamais par leurs prestations sur scène. Guitariste flamboyant, Page expérimente notamment sur scène la fameuse technique de l'archet lors du morceau Dazed and confused ,de Jake Holmes, qui sera par la suite un des titres phares de Led Zeppelin. Mais si le groupe est une bête de scène, il peine à trouver sa voie en studio, passage pourtant obligé pour le succès commercial. D'échecs en projets avortés, sans véritable ligne directrice, Page est laché en 1968 par le chanteur Keith Relf et le batteur Jim McCarty qui s'en vont fonder un nouveau groupe. Peu de temps après, alors que le groupe a été rebaptisé New Yardbirds, c'est Chris Dreja qui s'en va à son tour (Dreja deviendra photographe et signera notamment la photo qui figure au verso de la pochette du premier album de Led Zeppelin). Devant honorer malgré tout une série d'engagements contractuels (notamment une tournée en Scandinavie), Page recrute pour les New Yardbirds le bassiste John Paul Jones, le batteur John Bonham et le chanteur Robert Plant. Au cours de la tournée en Scandinavie, le groupe change à nouveau de nom pour prendre l'appellation de Led Zeppelin. En 1992, le guitariste rythmique Chris Dreja et le batteur Jim McCarty décident de relancer les Yardbirds. Si les musiciens aux postes d'harmoniciste et de guitariste soliste sont régulièrement remplacés, les Yardbirds nouveaux se trouvent dès 1994 un chanteur-bassiste dont ils ne se sépareront plus : John Idan. En 2003, ils sortent un nouvel album, Birdland, sur lequel de nombreux invités prestigieux font une apparition. Parmi eux, un vieil ami : Jeff Beck. (Less)
The Yardbirds
The Yardbirds waren een Britse rockband uit de (More) The Yardbirds waren een Britse rockband uit de jaren zestig. De band is vooral bekend omdat drie van de beroemdste gitaristen, Eric Clapton, Jeff Beck en Jimmy Page, hun carrire bij the Yardbirds begonnen. De band had gedurende de jaren zestig vele hits, waaronder I'm a Man en For Your Love. In 1962-63 begon de band in de buitenwijken van Londen onder de naam "the Metropolis Blues Quartet". In 1963 was de naam veranderd in "the Yardbirds". Ze kregen volop de aandacht van de Britse rhythm and blues-scene toen ze the Rolling Stones opvolgden als de officile huisband van de Londense Crawdaddy Club. In het begin bestond de line-up uit Keith Relf (vocalen en mondharmonica), Chris Dreja (ritmegitaar), Paul Samwell-Smith (basgitaar), Jim McCarty (drums) en Anthony "Top" Topham (leadgitaar). Top werd al gauw vervangen door de toen nog onbekende Eric Clapton. Onder begeleiding van Crawdaddys impresario Giorgio Gomelsky, die de rol van manager en producer op zich nam, kregen ze in 1964 een contract bij het Columbia-label van EMI. De band was voor het eerst op plaat te horen als begeleidingsband van de blueslegende Sonny Boy Williamson, met wie ze door Europa tourde. In 1964 kwam het eerste album uit, Five Live Yardbirds, een live-album. De band wilde ook de popmarkt veroveren en bracht enkele singles uit. De eerste singles waren oude blues-covers, maar ze kregen hun eerste grote succes met For Your Love, een nummer geschreven door Graham Gouldman (later 10CC). De single was voor de band het eerste grote succes in eigen land en de grote doorbraak in het buitenland. Alhoewel de single een vernieuwend stuk was en een groot succes, viel hij niet in de smaak bij Clapton, die in die tijd een pure bluesman was. Hij verliet de band begin 1965 en vertrok naar John Mayall's Bluesbreakers. Als vervanger raadde Clapton Jimmy Page aan, die het aanbod afsloeg en op zijn beurt Jeff Beck aanraadde. Beck voelde zich meer thuis in de experimentele popmuziek dan Clapton. Onder invloed van Beck ging de stijl richting de psychedelische rock. Er wordt gezegd dat de Yardbirds in die tijd de deur opende voor de psychedelische rock. De eerste hits met Beck was Heart Full of Soul en Evil-Hearted You, beiden geschreven door Gouldman. In 1966 kwam het Yardbirdsalbum uit, ook wel bekend als Roger the Engineer. Op dit album mengden ze de blues met Europese folk en Gregoriaanse zang, Oosterse invloeden en de bekende "raveups". Dat, in combinatie met Jeff Becks karakteristieke gitaarspel, bracht de band in groot aanzien bij een alternatiever publiek. Begin 1966 werd I'm a Man, een klassiek nummer van Bo Diddley, een wereldwijde hit. Na het uitbrengen van Roger the Engineer besloot Samwell-Smith om te stoppen met de basgitaar en de productie in handen te nemen. Jimmy Page sloot zich aan bij de band en nam de basgitaar tijdelijk over, die vrij snel daarna door Dreja werd overgenomen. Page en Beck speelden voor een korte tijd samen gitaar, totdat Beck in 1966 uit de groep ging en zijn eigen band begon. Er kwam n single uit waarop beide topgitaristen te horen waren, Happenings Ten Years Time Ago, een psychedelisch hoogstandje. John Paul Jones speelde de basgitaar. Ook was de band te zien in Blow Up, de filmklassieker van Michaelangelo Antonioni. Ze lieten hierin Stroll On horen, een bewerking van hun eigen The Train Kept A-Rollin'. De experimenteerdrift van de band, en vooral van Page, was hoog. Een akoestisch nummer als White Summer bleek een voorproefje te zijn van later akoestisch werk van Jimmy Page met Led Zeppelin. Ondanks (of juist dankzij) het vernieuwende geluid van de band was het succes en de populariteit tanende. EMI zette zelfs hitproducer Mickie Most in, een man die succes had geboekt met popacts als Herman's Hermits en Lulu. Singles, waaronder een cover van Manfred Manns Ha Ha Said the Clown, deden weinig tot niets in de hitlijsten. In juli 1968 ging de band uit elkaar. Page probeerde een nieuwe Yardbirds te creren, wat eerst "The New Yardbirds" zou heten, maar later resulteerde in Led Zeppelin. Samwell-Smith werd de vaste producer van Cat Stevens, en hielp Relf en McCarty toen deze de folkgroep Renaissance wilde oprichten. Eind jaren zeventig richtte Relf "Armageddon" op, een mengsel van hardrock en folk. Er kwam n album uit voordat Relf in 1976 omkwam door elektrocutie, terwijl hij op zijn gitaar speelde. In de jaren tachtig traden de overgebleven leden op in een soort renieband genaamd "Box of Frogs". Ook Jeff Beck en Jimmy Page maakten soms deel uit van deze band. In 1992 werden the Yardbirds opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Alle levende leden, waaronder ook Beck, Page en Clapton, kwamen naar de ceremonie. In 2003 brachten Dreja en McCarty onder the Yardbirds een nieuw album uit, Birdland, en tourden ze door Amerika. Op n track was Jeff Beck te horen. (Less)
btdir Yardbirds The Best of British Rock 1987
The Yardbirds - Heart Full Of Soul (1965) The Yardbirds est le nom d'un groupe de rock (More) The Yardbirds est le nom d'un groupe de rock britannique des années 1960, formé en mai 1963. En anglais, le mot yardbird, que l'on peut traduire par « volaille », est aussi un terme argotique désignant les vagabonds qui utilisent les wagons de marchandises pour voyager gratuitement. On peut également y voir une référence à Charlie Parker et à son surnom de « Bird ». En 1963, un très jeune guitariste, Anthony « Top » Topham et son ami de lycée, le joueur d'harmonica/chanteur Keith Relf, visitent Railway Hotel à Norbiton. La musique programmée est de la musique de jazz traditionnel et l'établissement permet aux musiciens débutants de jouer pendant les vacances. C'était un temps où de jeunes gars britanniques comme Top inventent une version typiquement britannique du blues américain urbain fougueux connu, le rythm'n'blues à la manière de nombreux autres groupes britanniques associés au British Blues Boom tels que les Rolling Stones ou les Animals. Là, ils rencontrent le batteur Jim McCarty, le guitariste rythmique Chris Dreja, le bassiste Paul Samwell-Smith et décident de former un groupe qu’ils appellent les Yardbirds. Deux semaines après, ils jouent leur premier concert. Les héros sont les Rolling Stones, et en tournée avec Bo Diddley, ils jouent au Club Crawdaddy à Richmond. Deux mois après leur formation, Giorgio Gomelsky leur propose une résidence dans ce club et devient leur manager. Comme les Yardbirds deviennent professionnels, Topham doit faire face à la désapprobation de ses parents à devoir abandonner ses études d’arts plastiques et ceux-ci lui confisquent sa guitare. Son remplacement se fait avec un autre élève de cette école, Eric Clapton. L'arrivée à la fin de l'année 1963 du jeune Eric Clapton à la guitare permet au groupe de sortir du lot. La virtuosité de Clapton (que ses admirateurs surnomment God en toute simplicité) installe les Yardbirds comme l'un des plus intéressants groupes de sa génération sur scène. L'album Five Live Yardbirds sorti en 1964 permet de confirmer cette réputation. Mais jusqu'alors, les Yardbirds se contentent le plus souvent de brillantes reprises des plus éminents bluesmen américains (Howlin' Wolf, Sonny Boy Williamson II...), sans posséder leur propre répertoire. Ce vide est comblé avec la sortie du morceau For Your Love en 1965. Premier gros succès commercial des Yardbirds, il marque toutefois une orientation du groupe vers une musique plus pop, ce qui a pour effet de provoquer le départ de Clapton, viscéralement attaché au Blues. Clapton parti, le groupe part à la recherche d'un nouveau soliste. C'est tout d'abord Jimmy Page qui est contacté. Guitariste de session très réputé dans le petit monde du rock britannique, Page décline pourtant l'offre et conseille à sa place son ami Jeff Beck. L'arrivée de Jeff Beck marque un nouveau tournant dans l'orientation musicale du groupe. Adepte des nouvelles technologies, Beck n'a de cesse de repousser les limites sonores de son instrument. Sous son influence, les Yardbirds vont s'évader sur les terres du psychédélisme, mais également défricher un nouveau genre que l'on ne tardera pas à appeler hard rock. En 1966, le bassiste et producteur Paul Samwell-Smith quitte le groupe pour convenances personnelles. Il est remplacé par Jimmy Page, qui cette fois n'a pas décliné l'invitation. Mais rapidement, Page échange sa place avec le second guitariste du groupe Chris Dreja. Le duo de guitariste Beck-Page ne durera que quelques mois, le temps de seulement trois morceaux enregistrés. Malgré sa courte durée, ce duo apparaît dans le film Blow-up de Michelangelo Antonioni (Palme d'Or 1967): on y voit Jeff Beck y détruire sa guitare et la jeter dans la salle pendant le titre Stroll on . Page désormais seul à la tête du groupe, les Yardbirds impressionnent plus que jamais par leurs prestations sur scène. Guitariste flamboyant, Page expérimente notamment sur scène la fameuse technique de l'archet lors du morceau Dazed and confused ,de Jake Holmes, qui sera par la suite un des titres phares de Led Zeppelin. Mais si le groupe est une bête de scène, il peine à trouver sa voie en studio, passage pourtant obligé pour le succès commercial. D'échecs en projets avortés, sans véritable ligne directrice, Page est laché en 1968 par le chanteur Keith Relf et le batteur Jim McCarty qui s'en vont fonder un nouveau groupe. Peu de temps après, alors que le groupe a été rebaptisé New Yardbirds, c'est Chris Dreja qui s'en va à son tour (Dreja deviendra photographe et signera notamment la photo qui figure au verso de la pochette du premier album de Led Zeppelin). Devant honorer malgré tout une série d'engagements contractuels (notamment une tournée en Scandinavie), Page recrute pour les New Yardbirds le bassiste John Paul Jones, le batteur John Bonham et le chanteur Robert Plant. Au cours de la tournée en Scandinavie, le groupe change à nouveau de nom pour prendre l'appellation de Led Zeppelin. En 1992, le guitariste rythmique Chris Dreja et le batteur Jim McCarty décident de relancer les Yardbirds. Si les musiciens aux postes d'harmoniciste et de guitariste soliste sont régulièrement remplacés, les Yardbirds nouveaux se trouvent dès 1994 un chanteur-bassiste dont ils ne se sépareront plus : John Idan. En 2003, ils sortent un nouvel album, Birdland, sur lequel de nombreux invités prestigieux font une apparition. Parmi eux, un vieil ami : Jeff Beck. (Less)
The Yardbirds The Yardbirds waren een Britse rockband uit de (More) The Yardbirds waren een Britse rockband uit de jaren zestig. De band is vooral bekend omdat drie van de beroemdste gitaristen, Eric Clapton, Jeff Beck en Jimmy Page, hun carrire bij the Yardbirds begonnen. De band had gedurende de jaren zestig vele hits, waaronder I'm a Man en For Your Love. In 1962-63 begon de band in de buitenwijken van Londen onder de naam "the Metropolis Blues Quartet". In 1963 was de naam veranderd in "the Yardbirds". Ze kregen volop de aandacht van de Britse rhythm and blues-scene toen ze the Rolling Stones opvolgden als de officile huisband van de Londense Crawdaddy Club. In het begin bestond de line-up uit Keith Relf (vocalen en mondharmonica), Chris Dreja (ritmegitaar), Paul Samwell-Smith (basgitaar), Jim McCarty (drums) en Anthony "Top" Topham (leadgitaar). Top werd al gauw vervangen door de toen nog onbekende Eric Clapton. Onder begeleiding van Crawdaddys impresario Giorgio Gomelsky, die de rol van manager en producer op zich nam, kregen ze in 1964 een contract bij het Columbia-label van EMI. De band was voor het eerst op plaat te horen als begeleidingsband van de blueslegende Sonny Boy Williamson, met wie ze door Europa tourde. In 1964 kwam het eerste album uit, Five Live Yardbirds, een live-album. De band wilde ook de popmarkt veroveren en bracht enkele singles uit. De eerste singles waren oude blues-covers, maar ze kregen hun eerste grote succes met For Your Love, een nummer geschreven door Graham Gouldman (later 10CC). De single was voor de band het eerste grote succes in eigen land en de grote doorbraak in het buitenland. Alhoewel de single een vernieuwend stuk was en een groot succes, viel hij niet in de smaak bij Clapton, die in die tijd een pure bluesman was. Hij verliet de band begin 1965 en vertrok naar John Mayall's Bluesbreakers. Als vervanger raadde Clapton Jimmy Page aan, die het aanbod afsloeg en op zijn beurt Jeff Beck aanraadde. Beck voelde zich meer thuis in de experimentele popmuziek dan Clapton. Onder invloed van Beck ging de stijl richting de psychedelische rock. Er wordt gezegd dat de Yardbirds in die tijd de deur opende voor de psychedelische rock. De eerste hits met Beck was Heart Full of Soul en Evil-Hearted You, beiden geschreven door Gouldman. In 1966 kwam het Yardbirdsalbum uit, ook wel bekend als Roger the Engineer. Op dit album mengden ze de blues met Europese folk en Gregoriaanse zang, Oosterse invloeden en de bekende "raveups". Dat, in combinatie met Jeff Becks karakteristieke gitaarspel, bracht de band in groot aanzien bij een alternatiever publiek. Begin 1966 werd I'm a Man, een klassiek nummer van Bo Diddley, een wereldwijde hit. Na het uitbrengen van Roger the Engineer besloot Samwell-Smith om te stoppen met de basgitaar en de productie in handen te nemen. Jimmy Page sloot zich aan bij de band en nam de basgitaar tijdelijk over, die vrij snel daarna door Dreja werd overgenomen. Page en Beck speelden voor een korte tijd samen gitaar, totdat Beck in 1966 uit de groep ging en zijn eigen band begon. Er kwam n single uit waarop beide topgitaristen te horen waren, Happenings Ten Years Time Ago, een psychedelisch hoogstandje. John Paul Jones speelde de basgitaar. Ook was de band te zien in Blow Up, de filmklassieker van Michaelangelo Antonioni. Ze lieten hierin Stroll On horen, een bewerking van hun eigen The Train Kept A-Rollin'. De experimenteerdrift van de band, en vooral van Page, was hoog. Een akoestisch nummer als White Summer bleek een voorproefje te zijn van later akoestisch werk van Jimmy Page met Led Zeppelin. Ondanks (of juist dankzij) het vernieuwende geluid van de band was het succes en de populariteit tanende. EMI zette zelfs hitproducer Mickie Most in, een man die succes had geboekt met popacts als Herman's Hermits en Lulu. Singles, waaronder een cover van Manfred Manns Ha Ha Said the Clown, deden weinig tot niets in de hitlijsten. In juli 1968 ging de band uit elkaar. Page probeerde een nieuwe Yardbirds te creren, wat eerst "The New Yardbirds" zou heten, maar later resulteerde in Led Zeppelin. Samwell-Smith werd de vaste producer van Cat Stevens, en hielp Relf en McCarty toen deze de folkgroep Renaissance wilde oprichten. Eind jaren zeventig richtte Relf "Armageddon" op, een mengsel van hardrock en folk. Er kwam n album uit voordat Relf in 1976 omkwam door elektrocutie, terwijl hij op zijn gitaar speelde. In de jaren tachtig traden de overgebleven leden op in een soort renieband genaamd "Box of Frogs". Ook Jeff Beck en Jimmy Page maakten soms deel uit van deze band. In 1992 werden the Yardbirds opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Alle levende leden, waaronder ook Beck, Page en Clapton, kwamen naar de ceremonie. In 2003 brachten Dreja en McCarty onder the Yardbirds een nieuw album uit, Birdland, en tourden ze door Amerika. Op n track was Jeff Beck te horen. (Less)
Sponsored results
Join Our Fan Page on Facebook!


